Kammaland

13 02 2012

Hoe meer dae, hoe meer dinge.  In Nashville is ‘n 30 jarige gestremde vrou se man en pa in hegtenis geneem vir moord.  Hulle het ‘n paartjie wat dit durf waag het om haar te “defriend” geskiet.  Die man se keel is afgesny en die vrou is dood met haar baba lewendig in haar arms.  Hoe makaber die storie ookal is, is dit nie die ergste nie.  Dit is nie die eerste keer wat so iets gebeur nie en dit is waarskynlik ook nie die laaste keer nie.

Facebook was oorspronklik ‘n manier om kontak te hou met vriende en goeie kennisse.  Toe ontaard dit in ‘n kompetisie oor wie die meeste maatjies het.  Om seker te maak almal word Facebook verslaafdes, begin daar toe Facebook speletjies.  Natuurlik is dit voordelig dat soveel as moontlik van jou vriende ook speel.  As hulle nie wil nie, word daar sommer uit die speletjie vriende vir ‘n vale gemaak.  So land mense met duisende vriende op, aansienlik moeiliker om te bestuur.

Een of ander tyd moet daar gesny word om by die mense uit te kom vir wie jy eintlik facebook hê.  Dit vat tyd om deur ‘n warboel van Bybelversies, grappies en bedekte argumente te kom.  Sodoende word die persoonlike goed van mense wie jy regtig ken gaan mis.  En dit kan wel ‘n verlies wees.

Facebook was veronderstel om kontak tussen mense te vergemaklik.  Wat vir die meer bedaardes tussen ons pret kan wees.  Wat is nou makliker om ‘n nuwe baba met Facebook aan die wêreld bekend te stel?  Dit is ook maklik om mense via Facebook vir sekere goed te nooi.  Daar is egter mense wie se hele lewe Facebook geraak het.  Hulle het kontak met die buitewêreld verloor, verstaan nie meer die wonder van mens tot mens interaksie nie en kan doodeenvoudig nie sonder Facebook aan gaan nie.  Dit is juis hulle wat so gevaarlik is.

Ek sal nou nie sê dat Facebook aandadig is aan moord nie, maar hulle maak dit maklik vir die malletjies daar buite.  Benewens dat Facebook vir telefoonnommers en werksplek vra, is daar deesdae ‘n funksie waarmee jy elke tree wat jy op ‘n dag neem aan die wêreld kan verkondig.  Jy kan dus ten enige tyd mense op ‘n spesifieke plek gaan soek.  Dit kan nie veilig wees nie.

Baie mense neem dit ook verskriklik persoonlik op as iemand hulle van hulle vriendelys verwyder en/of blog.  Persoonlik is ek nogal ‘n kenner op die gebied.  ‘n Natuurlike nagevolg van my wonderlike persoonlikheid.  😉  Aanvanklik sou dit nogal ‘n skok gewees het, maar deesdae pla dit my nie.  Ek weet dus hoe dit voel om geblok te word, maar ek het nog nooit lus gehad om iemand te konfronteer, aan te val of te vermoor weens hulle besluit nie.  Hulle verlies, nie myne nie.

Tog is daar mense wat dit as verwerping sien en wil terug slaan.  Hoekom weet ek nie.  Dit is egter ‘n waarskuwing dat dit baie makliker is om iemand op FB te aanvaar as om hulle weer daar af te haal.  Beste is dus om niemand te aanvaar van wie jy nie seker is nie.  Span ‘n bietjie logika ook in en wees versigtig wat jy op Facebook verklap.

Hoe voel julle oor Facebook?  Dink julle stories soos die gaan mens sku maak vir sosiale media?  Hoe voel julle oor websites wat deesdae mense nagaan om seker te maak dit is nie ‘n vals identiteit nie?

Breinvasbrand:  Hoekom is Facebook se oorwegende kleur blou?

Breinlosbrand:  Gerda was reg met Freddy Moore.  Bruce Willis was haar tweede man.





Obsessie met fassinasie

11 02 2012

Die afgelope dekade of wat het almal een of ander afwyking of siekte.  As die persoon nie ‘n konstante migraine het nie, ly hulle aan depressie.  Anders is hulle dalk kompulsief obsessief of ander roem hulle daarop dat hulle perfeksioniste is.  Ek? Ek is seker maar obsessief met fassinasie.   Dit is die naaste beskrywing waaraan kan dink.

Sien, dit werk so.  Ek tel elke nou en dan iets op wat my kielie.  Dit kan iets wees wat ek gelees het of op televisie gesien het.  Soms is dit sommer net ‘n lukrake hyperlink wat ek gevolg het of iets wat ek op die radio gehoor het.  Dit kan so simpel wees so iets wat iemand my gevra het of dalk net in ‘n gesprek genoem is.  Ek moet dan dadelik my goeie vriendin Google daaroor raadpleeg.

 Soms sien ek sommer met die eerse blik genoeg om my nuuskierigheid te bevredig.  Gewoonlik nie.  Dit lei na meer vrae en ek kan nie rus tot ek die antwoorde gekry het nie.  Dit fassineer my en word ondersoek tot ek elke stukkie beskikbare inligting daaromtrent verslind het.  Soms is daar nie ‘n antwoord nie en ek moet my eie antwoord formuleer.  Met die gevolg dat ek dae, weke lank daaroor herkou tot ek iets kry wat myself bevredig of ten minste amuseer.  Op die punt, is die obsessie daarmee oor, maar ek het natuurlik nog al die inligting iewers veilig in my kop gebêre.

Die gevolg is dat ek sonder om te sukkel ‘n tesis daaroor sal kan skryf.  Ek sal soms daaroor blog, soms sal ek uit verskeie hoeke oor dieselfde ding blog.  Snaaks hoe inmekaar geweef seker kwessies is wat van ‘n ander hoek geen verband het nie.

Dit is hoe ek myself uit die kwaad hou en sommer almal rondom my frusteer.

Elke diertjie het ‘n plesiertjie.  Wat is jou plesiertjie?





My selfoon is weg

7 02 2012

Ek is Xena A. Phoenix en ek is verstrooid.  Nie baie nie, net ‘n bietjie.  Net somtyds.  Of dalk nie, dalk het ek net verskuilde talente.

So kom ek na werk by die huis.  Ek dra my goed na binne en doen die goed wat gedoen moet word.  Niks om oor huistoe te skryf nie, dus sal ek julle die besonderhede spaar.  Ek is op die punt om gou ‘n internet rondte te doen, maar ek sien my selfoon nêrens nie.  Ek het dit nie met die uitpak onthou nie.  Niks nuut nie.

Ek gaan terug kar toe, maar die selfoon is nie op enige van die gewone plekke nie.  Dit word ook nie in ‘n berg kwitansies en goed verberg nie.  Siende dat my handsak gewoonlik in die kattebak ry, gaan soek ek daar.  Niks.  Terug binne in die kar.  Niks onder die sitplek nie, niks langs die sitplek nie.  Dit is nie eers in die deurhouer van die passasiers kant nie.  Ek wonder of ek dit nie dalk by die kantoor vergeet het nie, maar ek onthou wel dat dit in die kar is.

Dit is nou die punt waar ek dit so liggies oorweeg om te swets.  Vet weet hoekom my selfoon en sleutels altyd voetjies het.   Dalk hou hulle net van wegkruipertjie speel.  Wat hulle storie is, weet ek nie.  Ek weet dat ek alewig na die een of die ander of sommer albei moet soek.  As ek 5 c kon vir elke minuut wat ek moes soek, kon ek al Suid-Afrika se slaggate toestop en dit nie eers voel nie.

Dit is net hier waar ek ‘n inspirasie soek oor waar ek nog vir my selfoon kan soek.  Ek wil nog iets sê, maar toe tref dit my.  Hoe kan ek met iemand praat sonder my selfoon?  Soos wat ek juis besig is om te doen.

😳

Jip!  Genius het kliphard na haar selfoon gesoek terwyl sy die selfoon die hele tyd teen haar oor gehad het.  In gesprek met iemand.

Sulke dinge gebeur.  Heel dikwels.  Veral met my.

Breinvasbrand:  Watter karaktertjie het altyd na sy bril gesoek wat gewoonlik op sy voorhoof was?

Breinlosbrand:  Olga was reg met Panasonic.





Siek, Siek

24 01 2012

Om siek te speel is nie juis iets nuuts nie.   Kleuters doen dit wanneer hulle nie lus is vir skool nie.  Hulle span dit selfs as ‘n verskoning in as hulle nie besonders lus vir seker takies nie.   Kinders doen dit vir skool.  Studente is geneig om dit vir toetse in te span waarvoor hulle nie lus is nie.  Dan betree mense die arbeidersmark en skielik word daar siekverlof ingespan vir trek, lang naweke of sommer net omdat mense nie lus is nie.  Baie mense vertaal die maksimum siek verlof van 6 weke in 3 jaar as ‘n addisionele 2 weke ‘n jaar.

Dit is niks nuuts nie en dit is geen geheim nie.  Wel, die enigste geheim is diegene wat siek pleit inderwaarheid dink mense glo hulle is siek.  Diarree is immers ‘n baie gemaklike sieke.  Kom in een dag, waai in een dag en niemand is lus om oor die besonderhede uit te vra nie.  Behalwe nou as die persoon dom genoeg is om in ‘n baas vas te loop.  Jy kan bittermoeilik inkopies doen, krieket kyk of rondloop as jy nie jou stert van die toilet af kan lig nie.

Hierdie kamma-siekdae kos nogal ‘n aardige bedraggie jaarliks.  Baie besighede begin mense blatant omkoop om die siekerigheid te vermy.  Dit geskiet soms met ‘n bonussie as jy nie siekverlof geëis het nie of in sommige gevalle ‘n geskenkbewys.  Hoe goed dit werk, sal ek nou nie kan sê nie.  My ervaring is in elk geval dat so ‘n siekverlof wat nie te gereeld gebeur word nie, gewoonlik in goeie gesindheid aanvaar word.  As iemand nou aspris hulle 2 weke ekstra verlof wil inwerk nie, gaan daar gefrons word.

Die teenoorgestelde geld ook.  Mense wat soos lyke lyk en dan gaan werk.  Dit lyk of hulle enige oomblik kan omkap, maar as jy sien sit hulle kiertsregop by hulle werkstasie.  Al kos dit hulle dood of steek ‘n paar mense aan wat drasties hoop op siek verlof.  Die ywer kan ‘n mens waardeer tot op die punt waar dit bloot stupid is.

Dan kry ‘n mens die wat bloot net siek in die kop is en die siekheid kan siekverlof net mooi niks aandoen nie.  Daar is hoeveel mense wat met skete en pyne rondloop net vir simpatie.  Sou die simpatie begin taan, raak die pyne en skete erger.  Wat eers pateties is, is wanneer hulle ‘n dokter van die laste probeer oortuig.  Toegegee, die klompie wil nie op ‘n hopie sit en hulle self bejammer nie.  Hulle soek toeskouers en daag dus eerder op vir werk.

Daar is dan die ma’s wat hulle kinders siek maak / hou vir een of ander vreemde rede.  Dit is ‘n beskryfde toestand, maar dit is siek op talle vlakke.  Hoe mense hulle gewete so kan verkrag om mense te manipuleer, weet ek nie.

Laaste maar nie die minste nie is die Shaiks en Selebi’s van die lewe.  Hoe Selebi so vinnig so dodelik siek kon word na sy appél misluk het, weet ek nie.  Steve Biko is seker net ‘n meer aangename tronk as Sun City.  Miskien pak sy niere regtig op, maar niemand sal my kan oortuig dat Shaik iets meer as ‘n taai klap makeer het nie.  Dat hy boonop daarmee weggekom het, is om van te kots.  Hy is seker die “Siek Pleit Koning”.

Het jy al ooit siek gepleit sonder ‘n rede?  Wat dink jy van mense wat dit doen?

Breinvasbrand:  Wat word die toestand genoem waar ma’s hulle kinders moedswillig siek maak?

Breinlosbrand:  Olga was eerste reg met “The Body”.





Ander se rekenaars is nie so duister nie

16 01 2012

Ek het iewers in die verby gang ook gehoor van die Millenium reeks.  Dit is nou “The girl with the dragon tattoo”, “The girl who played with fire” en “The girl who kicked the hornets nest”.  ‘n Trilogie wat na Stieg Larsson se dood ontdek en uitgegee is.  In 2009 is ‘n reeks Sweedse flieks daaroor gemaak en tans draai die eerste Hollywood weergawe.  Beslis ‘n reeks boeke wat die wêreld laat regop sit het en nie omdat die Swede erger as hase te kere gaan nie.

Soos van die titel afgelei kan word, het die reeks ‘n heldin.  Ene Lisbeth Salander wat aan ‘n reeks afwykings ly.  Die afwykings kon dalk gediagnoseer word as sy met ‘n psigiater wou praat.  Daar kon dalk net ontdek word dat sy bloot net nie ‘n duiwel aflei nie.  Salander is onder meer ‘n spesialis kuberkraker – ek dink in elk geval dit is wat ‘n hacker in Afrikaans is.  Die netwerk waar sy nie kan in nie, moet nog geskep word.  Die blote gedagte is natuurlik genoeg om dadelik jou rekenaar verdag te laat aankyk.

Ook maar net tot ‘n mens besef dat die gemiddelde mens se rekenaar maar ‘n baie flou onderwerp is.  Wat het die gemiddelde rekenaar nou in elk geval om oor opgewonde te raak.  ‘n Paar foto’s, ‘n paar CD’s en miskien selfs ‘n paar DVD’s?  Dalk ‘n paar briewe en ‘n manuskrip wat niemand ooit sal uitgee nie – waarskynlik omdat dit net so vaal soos die rekenaar is.  Die meer georganiseerde gemiddelde het dalk ‘n begroting en sekere dokumente op hulle rekenaar.  Nie goed wat ‘n mens orals wil laat rondvlieg nie.  Diegene wat egter kan sal jou begroting sommer van jou bankrekords op die bank se server kry.  Saam met die bankstate van meer kleurvolle mense.

Dit beteken egter nie dat ek dink dat kuberkrakery ‘n onsinnige stokperdjie is nie.  Persoonlik dink ek nogal dat dit ‘n stokperdjie is waarvan ek self sal hou, veral as ek dalk ‘n jota omgegee hoe ‘n rekenaar of server werk.  Nie noodwendig om geld te steel of om mense tot ‘n val te bring nie.  Net sommer om te lees en te kyk of ek my eie nuuskierigheid kan bevredig.

Vraag is waar om te begin.  Plaaslike politici – om te kyk of hulle praatjies met hulle rekenaars ooreenstem.  Dalk kan ‘n mens sien of daar ‘n verskuilde agenda onder al wat ‘n minister se simpel idee is en of die ministers dalk net dom is.  Ek mik nog na die boomtoppe en nie die sterre nie.  Kan julle dink hoe interessant moet die CIA en ander federale agentskappe se netwerke moet wees?  Of wat NASA dalk vir ons wegsteek om paniek te voorkom?  Dalk kan ‘n mens net sien hoe jou gunsteling skrywer se nuwe boek vorm aanneem

As jy ‘n spesialis kuber kraker is, op watter netwerke sal jy inteken?  Wat sal ‘n hacker op jou rekenaar kan sien?

Breinvasbrand:  Wie is die uitgewer-held van die Millenium Reeks?

Breinlosbrand:  Sonlig was reg met Jennifer Lopez





Geen Wonder nie

14 01 2012

Ek lees gister dat Suid-Afrika die derde vriendelikste land is.  Interessant genoeg volg Suid-Afrika net na Nieu-Seeland en Australië. 

Verbaas my glad nie.  Dit is natuurlik van al die Suid-Afrikaners dat Nieu-Seeland en Australië vriendelike plekke geraak het.  😉

Wys net, jy kan ‘n Suid-Afrikaner laat wegtrek, maar in hulle hart bly hulle kaalvoet sonskyn kinders. 





Kom ons maak daardie fliek weer

11 01 2012

2011 was ‘n jaar waar daar bittermin op die silwerdoek gebeur het om my opgewonde te maak.  Vir iemand wat op ‘n tyd omtrent weekliks gaan fliek het, kon ek amper op my een hand aftel hoeveel keer ek gaan fliek het laasjaar.  Seker maar luiheid aan die eenkant en verbrande 3D flieks aan die anderkant, maar daar was weinig wat my gelok het.  Die een hoogtepunt was Burlesque wat ek baie geniet het.  Ek het nogal uitgesien na Puss in Boots, maar dit was ‘n teleurstelling.

Goeie, briljante, uitsonderlike of bloot net lekker flieks lyk my word elke jaar net skaarser.  Dit is asof Hollywood stoom verloor het.  Kyk net aan die aantal flieks wat oorgemaak word.  Daar is The Italian Job, wat ek baie geniet het, maar ek het nooit die oorspronklike gekyk nie.  Die wat weet reken jy kyk die nuwe weergawe vir die aksie en die oorspronklike vir Michael Caine se sarkasme.  Daar was Freaky Friday en Fame.  Ek hoor hulle gaan die Spiderman van 10 jaar gelede met Toby Maguire oormaak.  Tans draai die 2011 weergawe van die 1984 fliek, Footloose.

Ek gee toe dat daar op die 1984 weergawe verbeter kon word.  Ek sal nogtans verby hou – hulle wou die fliek meer modern maak en het van die liedjies ‘n nuwe baadjie aangetrek.  Iets wat selde ‘n goeie idee is.  Net om hulle ‘n regverdige kans te gee, het ek Holding Out for a Hero gaan opsoek.  So verkrag ek wragtig nie my ore nie.

Ek is ‘n voorstaander van oorspronklike werk.  As oorspronklikheid makeer, neem dan ten minste ‘n paar verskillende konsepte en maak dit jou eie.  Of maak flieks van mense waarvan daar nog nie flieks gemaak is nie.

Flieks is gewoonlik losweg op een of ander boek gebaseer.  Gewoonlik kom die fliek maar sleg tweede.  Dit is vir my regtig een van die groot ironies van die lewe.  ‘n Prent is veronderstel om ‘n 1000 woorde te wees, maar tog gaan die besonderhede van ‘n boek altyd in ‘n fliek verlore.  Wat jy nie altyd besef as jy eers die fliek kyk, geniet en dan die boek gaan opsoek nie.  As jy die boek meer geniet as die fliek, is daar nie ‘n teleurstelling nie.

Met die wat daar so baie flieks oorgemaak word, kan ons seker ‘n paar voorstelle maak van flieks wat oorspronklik deur ‘n regisseur se gat getrek is.  Ek dink byvoorbeeld nou aan Fiela se kind.  Iemand kan wragtig beter werk daarvan maak as die weergawe wat nou bestaan.  Dalk kan dit saam met die ander bosboeke in ‘n reeks omskep word waar al die gebeur chronologies plaasvind.  Wag, eerder nie.

Watter flieks voel jy kan oorgedoen word?  Wat in die fliek behoort hulle meer aandag aan te gee?  Watter flieks moet eerder maar klassiek word en as sulks waardeer word?

Breinvasbrand:  Wie het Holding Out for a Hero in die 1984 Footloose gesing?

Breinlosbrand:  Olga was reg met Onse Vader.