Stories bederf

11 05 2017

story-image-e1415228963753

Wat is ‘n liefdesverhaal sonder melodrama.  Soos die jong meisie wat haar sieklike ma oorsee vergesel.  Hulle voete raak skaars Italië en dan beleef die ma ‘n terugslag.  Terug vlieg is nie ‘n opsie nie en daar is nie geld vir die operasie wat die ma dringend benodig nie.  Nadat die jong meisie ween oor hulle smart in ‘n park, ontmoet sy ‘n blinde baron (die boek is juis Die blinde baron van Susanna M. Lingua).  Die bied aan om vir die operasie te betaal as sy met hom trou.  Hy benodig glo die dienste wat net ‘n vrou vir hom kon gee, al is hulle net in naam getroud.  In elk geval, lang storie kort – die ma gaan dood, die vrou raak teen haar beterwete verlief, die baron sien weer en is gerieflik ook op die vrou verlief.

Ek het die boek op skool gelees, maar die ironie klap my al jare lank.  Om mee te begin, as ‘n reël kort ‘n mens reisversekering voordat jy ‘n visa kan kry om Italië (en meeste ander lande) toe kan foeter.  Dus, die kanse dat jy vir ‘n mal blinde baron moet bid as jy ‘n mediese krisis het, is maar skraal.  Kredietkaarte gee omtrent R10 miljoen versekering, jy kan dit teen ‘n minimale bedrag verhoog na R25 miljoen.  Standaard reisversekering dek omtrent R50 miljoen.

Ek moet dalk noem dat Lingua se storie ouer as ek is.  Ek is nie seker of ‘n mens destyds ‘n visa vir Italië benodig het en of reisversekering bestaan het nie, maar nogtans krap die storie aan my.  Julle ken mos teen die tyd al my klein brein.  Ek kan nie dink dat die hele gemors – bedoel storie – deur reisversekering verhoed kon gewees het nie.  Reisversekering wat verpligtend is, veral as jy met een voet in die graf en die ander op ‘n piesangskil is nie.  Dit is terloops ook die man met wie jy moet trou binne ‘n dag nadat jy hom ontmoet het.  Natuurlik net as hy ryk is, sy boedel aan jou bemaak het as hy by sy volle positiewe was en die piesang al begin gly het.

In elk geval, ek het ook al stories gelees van mense wat teen hulle sin in ‘n huwelik geboelie word (wat teen bladsy 100 nie meer teen hulle sin is nie, maar hulle trots hou gewoonlik tot bladsy 150) omdat hulle nie ‘n kaartjie huistoe kan bekostig nie.  Regtig?  Weereens ‘n visa vereiste in die meeste lande.

Nou het ek ten minste 20% van Afrikaanse romans vir julle met feite bederf.  Watter ander feite het stories al vir julle bederf?  Dink julle ek sal gepubliseer kan word met ‘n storie van ‘n meisie wat met ‘n ryk, sterwende markies trou en hy sterf gerieflik nadat hy ‘n wettige testament in haar guns bemaak het?  Helaas weet ek hopeloos te min van hofdramas af om die meisie haar fontein te laat behou.





Verskil, maar bly beskaaf

24 03 2017

6346894242_37cd3c0645_o

Ek het niks teen ‘n goeie argument of debat nie.  ‘n Groot deel van my beroep behels om ‘n sienswyse of punt te beredeneer en mense na die logiese kant te oorreed.  Ek moet erken, ek geniet dit nogal.  Die argument, nie soseer die uitkoms van die argument nie.  Ek gaan stry soms ‘n verlore saak net vir my vermaak.

My wapens in enige argumente is feite en statistieke.  En ja, ek is al baie gevloek of gedreig.  Dit hou gewoonlik nie water met feite nie, maar dit laat die verloorder belangrik en sterk voel.  Nou nie dat ek my laat intimideer nie, maar dit is die meerderheid se terugval taktiek wanneer hulle kennis en inligting nie jou logika kan weerspreek nie.

Ek weier egter om tot daardie vlak te daal.  Soos iemand eendag gesê het:  “Never argue with an idiot.  They will only bring you down to their level and beat you with experience.”  Oom Mark Twain het ook gesê:  “Never argue with a fool, onlookers may not be able to tell the difference.”  Wyse woorde.  ‘n Argument met iemand wat nie na feite wil luister nie, is ‘n mors van tyd en energie.

Ek het eendag iewers iets gelees dat ‘n vloekery eintlik ‘n teken van ongeletterheid is.  Mense wat hulle self na behore kan uitdruk, het nie nodig om op vloek terug te val nie.  Hoe dikwels sien ‘n mens dit nie?  Mense wat op sosiale media matrose laat bloos om hulle weersin in iets te beklemtoon.  My insiens is dit ‘n geval van speel die speler en nie die bal nie.

Dan is daar diegene wat altyd alles wil gaan reg timmer.  Gewoonlik diegene wat nie eers van ‘n bed kan afbliksem nie, maar glo almal anders reggebliksem het.  Regtig?  Is daar vandag nog plek daarvoor?  Natuurlik is daar altyd die sot wat daad by die woord wil voeg.  Gewoonlik het hulle nie veel te wys vir die aggressie nie.  Behalwe diegene wat oënskynlik bewe van vrees, maar waarskynlik skud van die lag.

Die vloekers en sogenaamde bakleiers is gewoonlik skadeloos.  Die grootste skade wat hulle veroorsaak is om hulle eie name met ‘n plank te slaan.  Ek sien egter deesdae ‘n neiging waarmee ek nie gemaklik is nie.

Het julle opgelet hoe daar met elke gekleurde storm in ‘n koppie doodsdreigemente vlieg?  Dit wissel van kom ons roei die hele ras uit as een van hulle nie die ‘verontregte’ ras kan respekteer nie.  As iemand as ‘n rassis (homofobies / seksisties / gelowig) in die media skuldig bevind word, is daar letterlik honderde mense wat dit op hulle self neem om die beskuldige met die dood te dreig.

Ons grondwet verbied die staat om ‘n verraaier, reeksmoordenaar, verkragter of pedofiel met die dood te dreig.  Sekerlik is dit ook onwettig vir die mense om rassiste, homofobe, seksiste ens met die dood te dreig?  Die wet rondom noodweer is baie spesifiek.  Jy mag jouself byvoorbeeld nie verdedig as die aanval verby is nie.  Wraak is teen die wet.  Wat maak die selfaangestelde vervolgers verhewe bo die wet?

Ek het dit al van te vore gesê, maar ek sal dit nou weer herhaal:  Dit is sinneloos om teen barbare op te tree terwyl jyself ‘n barbaar is.  As jy dan so gesteld is op ‘n ander se menswaardigheid, moet jy seker die voorbeeld vir menswaardigheid stel?

Hoe voel julle hieroor?





Vat jou tydskrif . . .

11 01 2017

Jong, ek was lanklaas in die omgewing.  Dus:  Veels geluk met jou verjaarsdag, geseënde Kersfees en ‘n voorspoedige 2017.  Veels geluk met enige verlowings en troues en innige simpatie met enige verliese.  Dit behoort alles te dek.

Met die verskeidenheid tydskrifte wat ‘n mens kry, is daar beslis iets vir elke smaak.  Selfs ‘n ou tydskrif kan baie vermaaklik wees.  Die artikels is gewoonlik ook van so aard, dat jy dit vinnig kan indruk in die 5 minute wat jy iewers oop het.  Al koop ek nie self tydskrifte nie (dit is te blerrie duur), blaai ek graag deur ‘n interessante (of ten minste vermaaklike) tydskrif.  Ek het al oorweeg om ‘n tydskrif saam met my uit ‘n dokter se wagkamer te dra.  Ek kan nogtans verstaan dat dit vir baie mense ‘n noodsaaklike bederf is.

Alhoewel, dan kry ‘n mens die sogenaamde Klub tydskrifte.  Die tydskrif word gewoonlik soos ‘n wortel voor jou neus geswaai (lyk ek soos ‘n donkie) as ‘n gratis voordeel vir ‘n nuttelose klub waarvoor jy moet betaal.  Neem die Edgars klub as een voorbeeld.  Jy betaal R60 ‘n maand om ‘n boom te vermoor en kry geen ander voordeel daarvan.  Die ergste is dat hulle glo dat die publiek wil vuisslaan vir hulle vervelige tydskrif.  Regtig?  Wie de duiwel sal na ‘n Edgars Klub tydskrif mik as jy voor ‘n rak vol tydskrifte staan?  Beslis nie ek nie.  As dit die enigste tydskrif is, sal ek my maar eerder met my selfoon vermaak.  Dieselfde geld vir enige ander klub tydskif.

Hoekom op aarde wil elke sogenaamde klub ‘n tydskrif hê?  Ek wil amper vra hoekom elke organisasie hulle eie klub wil hê?  My tyd is kosbaar en ek wil dit nie mors met iets wat hulle eie beuel blaas nie.  As hulle so graag gratis tydskrifte wil uitdeel, hoekom nie die klient ‘n keuse van ‘n tydskrif gee nie?  Julle weet:  die wat gepubliseer word en in die vrye mark verkoop word.  Dit sal nou ‘n goeie, praktiese klubvoordeel wees.  Een wat ek dalk sal wil hê.

Hoe voel julle oor tydskrifte?  Tydskrifte kos deesdae maklik meer as R20 en selfs R50.  Is daar vandag nog plek vir tydskrifte?  Wat is jou gunsteling tydskrifte?  Watter klubtydskrifte vermoor nie onnodig bome nie?

 





Lees, skryf en reken – watwou!

11 10 2016

Skole verskil van geslag tot geslag.  Wel, dalk nie die uniforms nie, maar die silabusse word elke nou en dan aangepas.  My ma was nogal verbaas dat ons nie meer phonetiese spelling op skool gedoen het nie.  Terselfde tyd het sy Boekhou op skool gehad.  Ons het dit rekeningkunde genoem.  Ons is geleer lees en skryf met klanke, nie die alfabet nie.  Boonop is die riller van naaldwerk finaal nek omgedraai toe ek hoërskool getref het.

Dit maak seker maar sin dat skole saam met die tye moet beweeg.  Ons was nog geleer tik, al het ek nog nie ‘n tikmasjien in my loopbaan raak geloop nie.  Nodeloos om te sê – ek gebruik tog my tik vaardighede (wat ek die vet weet waar opgetel het – ek kon nie reg tik om my lewe te red nie) daagliks.  Dit is egter veilig om te sê dat ‘n mens op skool vaardighede leer asook leer om die vaardighede toe te pas.  Die fondasie van die vaardighede is natuurlik lees, skryf en reken.

Is ek agter die klip of wat?  Ek sien van die oorsese skole (ek weet nie van Suid-Afrikaanse skole wat dieselfde doen nie) bied van kleinsaf Geslags Identiteitsklasse aan.  Die idee is om verdraagsaamheid te kweek vir kinders wat dalk ‘n bietjie skerp neig na die ander geslag.  Dit poog dan ook om kinders wat te veel van hulle eie geslag veilig te laat voel.  En – volgens teenstanders van die klasse – dien dit ook om gewone, gelukkige en tevrede kinders te verwar.

Verdraagsaamheid teenoor iemand wat nie nie soos jy is nie, is ‘n goeie ding.  Daar is gevalle dat dit van kleinsaf duidelik is watter kant van die draad ‘n spesifieke kind gaan wei.  Maar regtig?  ‘n Klas – wat oor ‘n aantal jare strek – net daarvoor?  Het I-Pads nou regtig onderwys oorbodig gemaak?

Die afgelope dekade of twee het seuns en meisies die kans gehad om enige droom wat hulle moontlik kon hê na te jaag.  Meisies kon houtwerk doen en seuns kon leer kook.  Seuns het korfbal gespeel en krieket, sokker en selfs rugby is nie ongewone sporte vir meisies nie.  Die enigste werklike verskil is die kleredrag en badkamers van elke geslag.  Kleredrag is seker los – baie skole laat deesdae toe dat meisies broeke mag dra, maar ek het nog nie van ‘n skool gehoor wat sal toelaat dat ‘n seun ‘n skoolrok kan dra nie.  Toegegee, nie eers die meisies wil die skoolrok (wat presies dieselfde is as wat hulle oumas op skool gedra het) dra nie.

Een van die tameletjies met die nuwe neiging is die toegang tot badkamers.  Waar moet die seun wat ‘n meisie wil wees (of die meisie wat ‘n seun wil wees) gaan piepie of verklee?  Hoe gemaklik gaan die meisies (seuns) wees as ‘n biologiese gebore seun (meisie) langs hulle verklee?  Dit is nie asof hy/sy dieselfde het as almal langs hom/haar nie.  Dalk is dit tyd vir private geriewe.

Ek kan nogal die punt verstaan dat dit verwarrend kan wees.  Net omdat jy as ‘n meisie nie van poppe hou nie, beteken dit nie dat jy nie meer ‘n meisie is nie.  Dit beteken net dat jy nie van poppe hou nie.  As iemand nou kom en voorstel dat jy dalk eerder ‘n seun wil wees, gaan dit nie onnodige trauma veroorsaak nie?

Ons moet egter ook onthou dat die trauma is wat baie homoseksuele en transgeslag mense ervaar.  Tot vandag toe is daar baie mense wat dit nie kan aanvaar dat ‘n man dalk ander mans verkies nie.  Dit word ten tye met geweld afgedwing.  Dit is ook ‘n probleem.

Soos julle weet is ek nogal ‘n voorstander dat elkeen sy eie leef moet leef.  Ek dink ook nie dat dit ‘n skool se plek is om die leef voor te skryf nie.  Maar wat maak dit saak wat ek dink?

Hoe voel julle oor iets soos geslags identiteitsklasse?

Breinvasbrand:  Wie was die eerste persoon wat in 1931 ‘n chirurgiese geslagsverandering gehad het.

Breinlosbrand:  Cliff Huxtable.





Talente is soos kleure

21 08 2016

Talent is eintlik ‘n baie wye term.  Amper soos kleure – blou was nog nooit oranje of wit nie.  Alles is wel kleure, maar elkeen is individueel heeltemal verskillend.

Volgens die woordeboek is talent ‘n aangebore, natuurlike begaafdheid of aanleg.  In Merrieterme, dit wat jou goed maak met wat jy goed kan doen.  Dit waarmee jy woeker en waaroor die skoolhoof aan die begin van elke sportseisoen gepreek het.  ‘n Mens word mos deur die Bybel verplig om met hulle Godgegewe talente te woeker.

As ‘n mens mooi daaroor dink, is daar gewoonlik ‘n (wetenskaplike?) rede agter die talent.  Daardie ekstra skop wat ‘n persoon dalk bo die gemiddeld laat uitstyg.  ‘n Goeie krieketspeler het dalk ‘n uitsonderlike oog-en-hand-koördinasie.  Iemand wat akademies presteer het ‘n hoë IK of is dalk net besonders pligsgetrou.  ‘n Goeie 800 m atleet het dalk ‘n ekstra knippie testosteroon in hulle samestelling.

Ek praat nou natuurlik van Caster Semenya.  ‘n Dame wat na jare se vernedering uiteindelik laaste kon lag en ‘n goue olimpiese medalje kon los hardloop.  Natuurlik is daar baie mense en haar mede atlete wat nie te gelukkig is nie.  Caster het haarself egter nie gemaak nie.  Sy het ‘n wrede klap van die natuur gekry en sy maak die beste daarvan.  Siende dat die klap van haar ‘n beter atleet maak, woeker sy mos dus met haar talente.

Sal ek vergewe word as ek opmerk dat sy nie die enigste vrou was wat effens mannetjiesagtig gelyk het in die wedloop nie?  Dit is nou ook nie asof sy bonatuurlik goed is nie.  Sy het dalk stof geskop in die ander atlete se oë, maar sy was nie in die beste top tien tye ooit nie.  Sy het maar die vyfde beste tyd ooit by die Olimpiese Spele aangeteken.

Dit is seker te wagte dat haar teenstaanders (en hulle aanhangers) nie baie gelukkig met haar is nie.  As sy ‘n poppie was wat estrogeen gespuit het, sou hulle ook enige verskoning gebruik het om beter te vertoon.  Dit is egter nogal verbasend hoeveel van Caster se landsgenote heeltemal bereid is om die eerste Olimpiese goue medalje (seker vir die normale spele) wat ‘n Suid-Afrikaanse vrou in 64 jaar gewen het af te skryf.

Ek hoop dat Caster ‘n baie dik vel ontwikkel het of dat al die kritiek ekstra woema in haar bene sit.  Sy het immers niks verkeerds gedoen nie.

Wel gedaan, Caster.  Jy het SA trots gemaak.

#handsoffCaster

Breinvasbrand:  Vir watter land het Zola Budd in 1984 aan die Olimpiese Spele deelgeneem?

Breinlosbrand:  Olga was reg met Héctor Elizondo.





Om jou kind te soen . . . of nie

15 07 2016

Die tyd en dae wat jy met jou kind kon maak soos jy wil is verby.  Die gemeenskap is gou om ouers reg te sien wat hulle kinders nie vasmaak in ‘n kar of hulle kinders toelaat om onveilig is.  Siende dat kinders weerloos is, is daar niks verkeerd daarmee dat die gemeenskap ‘n wakende ogie hou nie.  Die vraag is egter nou hoe ver moet die wakende ogie gaan.  Die gemeenskap stel gewoonlik nie eers ondersoek in voordat hulle begin speelgoed rondgooi nie.

‘n Rukkie terug was daar groot drama van ‘n man wat kaal met sy kaal seun in die stort sit.  Die kind was glo siek en die pa het hom glo in die stort gehelp.  Meer onlangs het ‘n sangeres / modeontwerper haar 5 jarige dogter op die mond gesoen.  In beide gevalle was daar mense wat mishandeling geskree het.  Daar was selfs diegene wat die ma en dogter lesbene genoem – vir ‘n onskuldige soen op die mond.

In Suid-Afrika is dit seker in ons kultuur om mense op die mond te soen.  Ons sal nou nie noodwendig lesbene sien as twee vriendinne soen nie en ‘n soen tussen ‘n lukrake man en vrou beteken nie dat daar ‘n vonk tussen hulle is nie.  In die Afrikaanse gemeenskap veral word ooms, tannies, oumas, oupas, ma’s, pa’s, boeties, sussies, skoonfamilies, stieffamilies, vriende ens. dikwels (gewoonlik) met ‘n soen gegroet.  Gelukwense word ook gewoonlik met ‘n klapsoen op die lippe oorgedra.  Ons sal niks verkeerds sien met ‘n soen tussen ‘n ouer en ‘n kind nie.

Netso weet ek van baie mense wat saam met hulle kinders bad.  Ek het al gesien dat kinders oor die gesoenery protesteer, maar hulle is gewoonlik nie gepla om saam met hulle ma / pa te bad nie.  Dit is vir party kinders self ‘n bederf.

Ek dink nie iemand in Suid-Afrika gaan kinders mishandeling skree nie.  Nogtans is dit vir ander mense oor die wêreld vreemd.  Is dit bloot ‘n geval van kultuur?  Nie dat kultuur ‘n verskoning vir alles is nie.  Of het Freud regtig sover gekom dat almal se eerste gedagte seksueel van aard is.  Gaan pap babas hulle binnekort self hulle doeke moet ruil en room moet smeer?

Daar is verseker ‘n lyn iewers.  Ons moet seker in ag neem dat die lyn se posisie van een mens tot die volgende sal verskil.  Vraag is nou net wat is die absolute lyn wat nie onderhandelbaar is nie?

Breinvasbrand:  Wie is die hoofsanger van KISS?

Breinlosbrand:  HesterLeyNel was reg met Mattewis.





Honde, terriërs, brakke, woefies en die blerrie kat!

12 07 2016

Kyk, katte is maar ‘n spesie op hulle eie.  Hulle kan hulle nie verwerdig om te traak nie, maar wee jou as jy hulle ignoreer.  Hulle sien kom klaar, maar bewaar jou siel as hulle kos nie reg is wanneer hulle besluit dit is etenstyd nie.  Hulle is baie liefdevol wanneer dit hulle pas.  Onafhanklik en krepeer nie sommer van ellende as hulle eienaars nie by hulle is nie.  Verskoon my, hulle het mos nie eienaars nie.  Nogtans is hulle nie so mensafhanklik as die ander viervoetige diere nie.  Dit is dan seker ook hoekom hulle so maklik vergeet kan word.

By die veearts is daar 100de videogrepe – almal oor honde.  Daar is vlooibehandelings te kus en te keur vir honde en nie minimum vir katte.  Dieselfde vir versorgingsgoedere soos kamme, borsels en sjampoe’s.  Ja, katte kan ook gebad word.  Hulle kort egter geskikte sjampoe en die meerderheid troeteldiersjampoe’s is nie geskik vir katte nie.  Die meeste vlooipoers ook nie.  Katte bad hulleself ook en mens soek nie graag ‘n dooie kat sonder vlooie nie.

Die beddens, halsbandjies en speelgoed onderskei nie vreeslik tussen katte en honde nie.  Nogtans trek die skaal swaarder vir honde.  Ek het al genoem dat Suid-Afrika nie juis troeteldier vriendelik is nie.  Tog kry ‘n mens soms dat daar toegewings vir honde gemaak word.  Daar is egter nooit toegewings vir katte nie.  Katte reis ook soms saam met hulle eienaars – al is dit teen hulle sin.

Baie mense sal trots verkondig dat hulle katte haat.  Sonder dat hulle al ooit ‘n kat in hulle hande gehad het.  Mense aanvaar heel geredelik om geld op honde te spandeer.  Hulle sal ‘n hond van ‘n goeie teller koop, die hond neem vir spuite en veearts besoeke en selfs die hond soms na ‘n salon stuur.  Dit is egter vir hulle ondenkbaar om geld aan ‘n kat te spandeer, behalwe nou vir kos.  As die kat siek is, moet hy maar vrek.  Hulle sal wel weer een kry.  Dit is ook opvallend dat booswigte gewoonlik ‘n kat vir ‘n troeteldier het.

‘n Paar jaar terug het Baby Soft ‘n kompetisie vir ‘n nuwe mascot gehad.  ‘n Baba Labrador is teenoor ‘n volwasse Persiese kat vertoon.  Kan enige iets ouliker wees as ‘n baba hondjie?  Ja, ‘n baba kat.  Nie dat die kat gepla was nie.  Wie wil nou die mascot van toiletpapier wees as jy die mascot van die internet is.  Niemand vee hulle gatte aan die internet af nie.

Katte mag dalk erg afgeskeep word teenoor honde, maar hulle is nogtans geholpe.  Wat van die arme marmotte, krimpvarkies, hasies, reptiele ens?  Word daar genoeg produk ontwikkeling vir diere wat nie honde (of katte) is nie?  Kan veeartse hulle enigsins versorg?

Hoe voel julle?

Breinvasbrand:  Wat was Karel Kat se nefie se naam?

Breinlosbrand:  James Bond se huishoudster se naam is May.